Esir Şehrin İnsanları Özeti
Esir Şehrin İnsanları, bir Kemal Tahir romanıdır. Osmanlı Devleti'nin I. Dünya Savaşı'dan yenik çıkmasından sonraki dönemi anlatan bir kitaptır.
Kamil Bey, gerçek servet hesabını bilemeyecek kadar zengin olan Abdülhamit Paşa'nın tek oğludur. İstanbul Galatasaray Lisesi'nden mezun olduktan sonra Sorbonne Üniversitesi'nde felsefe okumak üzere Fransa'ya gitti. Shakespeare okumak için birkaç yıl Londra'da, resim yapmaya başlama fikriyle bir süre Roma'da kaldı; Mısır, Hindistan, Çin ve Kuzey ve Güney Amerika'ya geziler yapıyor. 1913'te 27 yaşında İstanbul'da Paşa'nın kızı ve eğitimli Nermin kadını ile evlendi. Evliliklerinin üçüncü gününde Avrupa'ya yerleşirler. Birinci dünya savaşı patlak verdiğinde İspanya'daydılar; Kızları Ayşe, 1916'da Madrid'de doğdu. Savaştan sonra İstanbul'a dönerler. İstanbul'da sadece iki dükkan ve bir konak kaldı, gerisi yandı ve gitti. Üsküdar Bağlarbaşı'nda bir köşke yerleştiler.
Kuvayi Milliye direnişi Anadolu'da başladı. Bu zamana kadar varis olarak yaşayan ve kayda değer bir iş yapmayan Kamil Bey, bu gelişmeyi önemsemedi; ancak çevresiyle temasa geçip insanlarla etkileşime geçtiğinde insanların ruhunu görür ve uyanır. O aristokrat bir entelektüeldir; Zamanla ülke insanını ve ülke gerçeklerini tanıyan devrimci bir aydın olur. Milli mücadelede yer alır. Planı Anadolu'ya gönderdiği için tutuklanır; Bu sıralarda bir İnönü zaferi daha kazanıldı; Yedi yıl askeri mahkemede kaldı. Arkadaşı Ramiz Efendi serbest kalıp cezaevinde tek başına kalınca derin bir yalnızlık duygusuyla sarsılır. "Ramiz Efendi'nin bıraktığı boşlukta kapı kapandı. Kamil karyolaya oturup ürkekçe etrafına bakındı. "Yedi yıl! Hiç olacak mı? Defol!" dedi titreyen elini ağzına götürerek. Bunlar romanın son cümleleri.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder